సీత

సీ॥
అపవాద దూషితయైన కాంతను బాసి
పతి కీర్తి బొందుట భావ్య మనుము
కౌసల్యాదిగా గల్గు నత్తల ను
గడు భక్తితో మ్రొక్కులిడితి ననుము
తోడికోడండ్ర నా తోడి నే సము నెంచి
కడసారి నేమంబు నడిగె ననుము
చెలిక తియలు నన్ను బలుమారు దలపోసి
యుమ్ములింప నిరుపయోగ మనుము
ప్రజల నికమీద మోదంబు బడయు డనుము
పతిని నెడబాసి యిక సీత బ్రతుక దనుము
జన్మ జన్మంబులకు రామ సార్వభౌము
బరమపావను భ రగా బడుతు ననుము