ఆడకూతురా నీకు
అడుగడుగున వందనం
అనునిత్యం కరుగుతున్న
నీవు రక్తచందనం
మహరాజులే
మగాళ్లు అందరు
తెల్లవారినా నిదుర లేవరు
కంటినిండ కునుకు
కనలేదు నీవెప్పుడు
సగము నిదురలోనే
నినులేపేను చీపురు
మగబిడ్డల యోగమేమిటో
లేవగానే భోగ మేమిటో
ఎగతాళిగ నిన్నేగని
నవ్వే పాచి గిన్నెలు

ఆడకూతురా
నీకు అడుగడుగున వందనం
అనునిత్యం కరుగుతున్న
నీవు రక్తచందనం

పెళ్లిపీటపై కంఠాన్ని ముడేసి
నాతిచరామి అంటాడు ఒట్టేసి
అక్షింతలతోనే మంత్రాలు నేలపాలు
మరునాటి నుండే నీ బతుకు
బూటు కాలు
ఇంటికి దీపం ఇల్లాలు
అత్తమామ కాదంటే చీకటి పాలు
మగవాడే నీనొసటన రాసే
మనువు రాతలు