పల్లవి: 
అపరంజి మదనుడి అనువైన సఖుడులే అతడేమి అందగాడే 
వరిచేల మెరుపులా వజ్రమై రత్నమై వచ్చే వలపంటి వాడే 
వినువీదిలోవుంటే సూర్యుదేవోడునే ఇలమీద వోదిగినాడే 
కన్నీటి గాయాలు చన్నీటితో కడుగు సిశుపాలుడొచ్చినాడే 
అపరంజి మదనుడే అనువైన సఖుదులే అతడేమి అందగాడే 
పోరాట భూమినే పూదోట కోనగా పులకింప జేసినాడే 

చరణం:1 
కల్యారి మలనేలు కలికి ముత్యపు రాయి కన్న దిక్కతడులేవే 
నూరేళ్ళ చీకటి ఒకనాడే పోగొట్టి ఒడిలోన చేరినాడే 
ఇరుకైన గుండెల్లో అనురాగ మొలకగా ఇల బాలుడొచ్చినాడే 
ముక్కారు కాలంలో పుట్టాడు పూజకే పుష్పమై తోడు నాకై 

చరణం:2 
అపరంజి మదనుడి అనువైన సఖుడులే అతడేమి అందగాడే 
వరిచేల మెరుపులా వజ్రమై రత్నమై వచ్చే వలపంటి వాడే 
అపరంజి మదనుడి అనువైన సఖుడులే అతడేమి అందగాడే 
వరిచేల మెరుపులా వజ్రమై రత్నమై వచ్చే వలపంటి వాడే