మాయాశశి: బావా బావా పన్నీరు
బావకు మరదలు బంగారు
బాజాలు మోగందె బాకాలు ఊదందే
ఎందుకు కంగారు
లక్ష్మణకుమారుడు: అయ్యో! అబ్బ! అమ్మ!

మాయాశశి: చిలిపి చేష్టలతో వలపెకోరునట
ముద్దూతీర్చమని సద్దుచేయునట
మరులుకొనే బాల తను మనసుపడే వేళ
ఉలికిపడి ఉనికిచెడి ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతాడంట
ఓ....బావా !బావా!
లక్ష్మణకుమారుడు: మరదలా!
మాయాశశి: బావా బావా పన్నీరు బావకు మరదలు బంగారు
పరుగులుతీసే ఉరకలు వేసే బావను ఆపేరు
సుందరాంగుడట గ్రంధసాంగుడట
ఏడు మల్లియల ఎత్తు తూగునట
కలికికొనగోట ఆ చెంప ఇలా మీట
అబలవలె అదిరిపడి లబోదిబో అంటాడంట
ఓ బావా!
లక్ష్మణకుమారుడు: మరదలా!

మాయాశశి: బావా బావా పన్నీరు బావకు మరదలు బంగారు
వలపులలోనా జలకమూలాడ బావను తిప్పేరు
బావా బావా పన్నీరు బావకు మరదలు బంగారు
వలపులలోనా జలకములాడ బావను తిప్పేరు
బావాబావా పన్నీరు బావకు మరదలు బంగారు
వలపులలోన జలకములాడ బావను ముంచేరు