శ్రీ రాముడు పద్యములు

దుష్టుడు జూచెనిన్ను గడుదోసపుచూడ్కులచే దదంక సం
భ్రష్టవునైతి పెట్టినిను రాజకుమారిక వంశశీలత
శిష్టుడనంచు జెప్పికొనునే నెటు వెండి గ్రహింప నేర్చెద
గష్టము మానహానికర కార్యము రాముడు చేయడెన్నడు.
మా

కావున నాదు కీ రి నిలగాచుకొనన్ దశకంఠు ద్రుంచి సీ
తా! విడిపించినాడ నిను తథ్యము నీపయి స్నేహమోహముల్
భావమునందు లేవు మగువా చను మిచ్చటనుండి నీకు మో
దావహ న భంగి నెట కేనియు నీకు ననుజ్ఞ యిచ్చితి.
సీతా దేవి -
చిరముగ గూడియుండితిమి చి త్తము లేకము గాగ, హాళిమై
దిరిగితి మొక్కడై పెరిగితి న్నినుగూడి పరస్పరంబు దా
పుర మొక యింత లేక యిటు బొల్పుగ నుండియు నాదు శీలమే.
యరయవయేని నీవు, హతనైతి హృదీశ్వర! శాశ్వతంబుగన్.
అగ్ని సాక్షి, కోరి బెండ్లాడినట్టి
మగ
నమ్మని పల్కులు జగము వినదు
సకల కార్యాల కగ్నియే సాక్షిగాన
సొదను బేర్పించు లక్ష్మణా చొచ్చుదాన.
పరమదయాకరా ! పతితపావన పావక రాజు నామనం
బెరుగుదువీవు, భూపతి వచించిన మాటలు వింటివేను దా
శరధీపదమ్ముల మరచి చంచలనై చరియించి పాపము
పొరసితి నేని నాతనువు బూదియొనర్పుము హవ్యవాహనా !