పల్లవి:
మాంగళ్యం తంతునానే
మవజీవన హేతునా
అరె మెరిసెలే మెరిసెలే
మిలమిలమిల మెరిసెలే
కనులలో వెలుగులే కలల సిరులుగా
జత కలిసెలే కలిసెలే
ఇరుమనసులు కలిసెలే
అడుగులే ఒకటిగా కలిసి నడవగా
ఆనింగి మెరిసింది పందిరిగా
ఈ నేల వెలసింది పీటలుగా
తొలి వలపే వధువై నిలిచే...
వరుడే వరమై రాగ

ఈ జగమే అతిథై మురిసే...
మనసే మనువై పోగా
ఇక శ్వాసలో శ్వాసగా
కలగలిసిన ఆశగా
ఉండిపోవాలిలా ఒకరికొకరుగా

ఒక కల లాగ కరిగెను దూరం
ఇక జత చేరి మురిసెను ప్రాణం
ఒక శిలలాగా నిలిచెను కాలం
ఒడిగుడిలోనే తరిగేను బాణం

ఇది కదా ఈ హృదయములో ఒదిగిన ప్రేమ బంధం
ఒక స్వరమై తడిమినది తనువును రాగ బంధం
గుండె నిండా సందడేమి తెచ్చి
ఉండిపోయినవే పండగల్లె వచ్చి
పున్నమల్లే వెండి వెన్నెలల్లే
నన్ను అల్లుకోవే రెండు కళ్ళతోటి
జరిగి జరిగి కరిగే తొలకరి పరువపు జడిగా
ఎదపై పలికే తడి తకతకతక తక తకధిమిత

ఇక శ్వాసలో శ్వాసగా
కలగలిసిన ఆశగా
ఉండిపోవాలిలా ఒకరికొకరుగా

గెలిచినవే నిను నా ప్రేమ
నిలిపినదెలోలోనా
విడువనులే ఇక ఏ జన్మ
జతపడుతూ రానా
ఒక నీడనై నడిపించనా
ఒక ప్రాణమై బ్రతికేయనా
ప్రణయములే ఎదురైనా
చెదరని దీపయణం
సరిగమలు చదవనివో కథ మాన ప్రేమ కావ్యం
నువ్వు నేను పాడుకున్న పాట
రంగురంగులున్న జ్ఞాపకాల తోట
నువ్వు నేను ఏకమైనా చోట
మబ్బులంటూ లేని చందమామ కోట
నువ్వు నా సగమై జగమై ఉదయపు తోలి కిరణముగా
వెలుగై తగిలే తోలి చిలిపిలి తళుకులు తరగలురా

ఇక శ్వాసలో శ్వాసగా
కలగలిసిన ఆశగా
ఉండిపోవాలిలా ఒకరికొకరుగా
ఆనింగి మెరిసింది పందిరిగా
ఈ నేల వెలసింది పీటలుగా
తొలి వలపే వధువై నిలిచే...
వరుడే వరమై రాగ
ఈ జగమే అతిథైమురిసే...
మనుసే మనువై పోగా

ఇక శ్వాసలో శ్వాసగా
కలగలిసిన ఆశగా
ఉండిపోవాలిలా ఒకరికొకరుగా