లగ్గం పెడితే లగెత్తు కొచ్చా - సైఁరో జంబైరో
సరైన మొగుడు సరకారోడు ఎవడో ఏడున్నాడో
నగలూ నాణెం అన్నీ వున్నై
వగలూ వాటం ఎన్నో వున్నై
పదహారేళ్లూ పద పద మంటే
బందరు బండీ ఎక్కాను సిలకఅరిస్తే నన్నాను
సిలకలపూడి అనుకొన్నాను - ఈ
ఎలకల బోనులో పడిపోయాను
కన్నూ కన్నూ కలిసేవున్నై
నిన్నూ నన్నూ కలవాలన్నై
చల్లని జాబిలి సలసలమంటె చెప్పలేని గిలిదాచాను
చెట్టు నీడకే వచ్చాను. మీ చేతిలోన పడిపోయాను
చుక్క పొడి స్తే చక్కర కేళీ
ఈ పొద్దు గడిస్తే సర్వం ఖాళీ