పల్లవి:
మధువొలక బోసే ఈ చిలిపి కళ్ళు
అవి నాకు వేసే బంగారు సంకెళ్ళూ
మధువొలక బోసే ఈ చిలిపి కళ్ళు
అవి నాకు వేసే బంగారు సంకెళ్ళూ

మధువొలకబోసే ఈ చిలిపి కళ్ళు
అవి నాకు వేసే బంగారు సంకెళ్ళూ

చరణం: 1
అడగకనే ఇచ్చినచో అది మనసుకందమూ
అనుమతినే కోరకనే నిండేవు హృదయమూ
తలవకనే కలిగినచో అదిప్రేమ బంధమూ
బహుమతిగా దోచితివీ నాలోని సర్వమూ
మనసు మనసుతో... ఊసులాడనీ
మూగభాషలో... బాసచేయనీ
ఈ నాటి హాయి వెయ్యేళ్ళు సాగాలనీ

మధువొలకబోసే ఈ చిలిపి కళ్ళు
అవి నాకు వేసే బంగారు సంకెళ్ళూ

చరణం: 2:
గగనముతో కడలి చెలి పలికినది ఏమనీ
తలపులకు.. వలపులకు.. సరిహద్దు లేదనీ
కుసుమముతో ఆ భ్రమరం తెలిపినది ఏమనీ
జగమునకు మన చెలిమి ఆదర్శమౌననీ
కలలు తీరగా... కలిసి పొమ్మనీ
కౌగిలింతలో... కరిగి పొమ్మనీ
ఈ నాటి హాయి వెయ్యేళ్ళు సాగాలనీ

మధువొలకబోసే... హా..
ఈ చిలిపి కళ్ళు...ఆ..
అవి నాకు వేసే.. ఆ..
బంగారు సంకెళ్ళూ...