శాంత :
మనగుట్టే నిలుపుకోవాలి
నీ మారాము గుణమే మానాలీ
జాలిపడి నిన్ను కొని తెచ్చి నాను
నీకు మే లెంచి చోటిచ్చినాను

నీవు నా పరువు నిలబెట్టవోయి
ఇంక నీ బరువు నామీద ఉందోయి

రఘు:
ఎవరేమన్నా దిగులెంతున్నా
అన్నీ మరిపించేవు, బోసి
నవ్వుల మురిపించేవు
నవ్వుతు కేరుతు ఆడిపాడి
నన్నలరించిన బాబూ
ఏమైనావో ఎందున్నావో
ఏ ఇడుమలబడి నలి గేవో !

సీత:
నవమాసాలు నిను మోసింది
కన్నీ రీదుట కేనా?
కన్నమ్మను నేకానా ?
జాడలు తెలిసీ రాలే నైతి
క్షణమే యుగమై పోయె
ఇంకెన్నాళ్ళకు బంగరు తండ్రీ
నా కనులకు కనిపించేవో?

శాంత:
చిన్న దొరగారు నిదురిస్తే మేలు
ఉత్త దోబూచులాటలు చాలు
నిద్ర కన్నె లే దీవింతురోయి
ఒక్క తియ్యన్ని ముద్దీయవోయి