గుండెసడిలాగా నీలో నన్నే దాచావా
కంటి వెలుగు నాన్నే అనుకున్నావా
మహారాజల్లె మళ్లి చూడాలనుకుంటు
సామ్రాజ్యన్ని నిర్మిస్తున్నావా
నన్నింత ప్రాణంగా కొలిచిన నిన్ను
దూరంగా తోస్తు నిందించానా అరెరే
ఇప్పుడే ఇప్పుడే తెలిసినదే
మనసే పోలమరిందే
కనుకే కనుకే కనుపాపే
నిన్నే నిన్నే చూడాలందే

ఏదిగి ఏదిగి ఎగిరి పోయావని
పోరపాటుగా అనుకున్నానే
వెనకే వెనకే తిరుగుతున్నావని
అలస్యంగా గుర్తించానే
నీలంటి కొడుకు ఉన్నంత వరకూ
ఏ ఇంటి పరువు చేజారి పోదే
నువ్వు చేసే పనులు నువ్వు కన్న కలలు
నాకోసమే అంటే కనులకి తడి తగిలేను కదా
ఇప్పుడే ఇప్పుడే తెలిసినదే
మనసే పోలమరిందే
కనుకే కనుకే కనుపాపే
నిన్నే నిన్నే చూడాలందే

తలను నిమిరె మోదటి స్నేహం నువ్వే
నిన్నే ఎలా మారచిపోతా
భుజము తడిమే మోదటి ధైర్యం నువ్వే
నిన్నే ఎలా విడిచిపోతా
నీ గోరు ముద్ద
నీ చేతి స్పర్శ నాకన్నీ గుర్తే ఓ పిచ్చి నాన్నా
నువ్వే నా లోకం
నువ్వే నా సర్వం
నువ్విచ్చిన ప్రాణం
అడుగడుగున గుడి కడతది
ఇప్పుడే ఇప్పుడే తెలిసినాదే
మనసే పోలమరిందే
కనుకే కనుకే కనుపాపే
నిన్నే నిన్నే చూడాలందే