ఋషులు:
సరసిజాక్ష నీయానతిలేనిదె జరుగదుగద ఏదేనియు జగమున ॥ సరసి॥
హిరణ్యాక్షు బాధలతో బ్రదుకే బరువాయెను కరుణగొనుమ మాపయి ॥ సరసి॥

విష్ణు:
పడసేరు మునులార మీవాంఛితముల
కడతేరు రాకాసి అచిరకాలమున
వారాహమూర్తినై అవతరించేను
దురితు హిరణ్యాక్షు సంహరించేను

ఋషులు :
నమో నారాయణాయ ! నమో నారాయణాయ!

హిరణ్యాక్షుడు :
ఎదురులేని నెర జోదును నేనే
నన్నెదురులేక హరి యంతటివాడే - బెదరీ బేలై పోయెనూ
హిరణ్యాకు ధాటికి బెదరీ బేలై పోయెనూ
వెలుగ దలపడు మహా తేజుడై రవి దివిని వెరపున
ప్రళయ సమయ పవమానుడు గానీ
వీచేను లోకమున మెల్లగ చల్లగ ఎదురులేదు లేది కా
హిరణ్యాకు ధాటికి ఎదురూ లేదూ లేదికా !

భూదేవి :
కదలే భూదేవీ హరి నా
గారాలు మీ రాకదలే భూదేవీ హరిగనా గారాలు
పెదవులపై చిరునగవు చెలంగగా

హిరణ్యాక్షుడు :
నిలువుమా ఓ లలనా నిలువుమా
చెలువుమీూర దరికిజేరి నా వలపులు దీరుపుమా

భూదేవి : నిలువరా ఓ చెనటీ నిలువరా
నిఖిలలోక నాధుడైన శ్రీ హరిసతి గోరకురా

హిరణ్యాక్షుడు : అఖిల చరాచరములకు ఆధీశుడనూ నేనె చెలీ
భూదేవి : కాదుర వైకుంఠ నాధు కోపము పాల్గకుము రా
హిరణ్యాక్షుడు: వదలను వైకుంఠుడెదిరి నిల్చిన పోనీను నిన్ను
నిలువమా ఓ లలనా
భూదేవి : నిలువరా ఓ చెనటీ!

భూదేవి : విరాళీ సైపలేనురా అయ్యో - ఈ విరాళీ సైపలేనురా
నిరాళీ సైపలేనురా జాలీ పరాకు దయాపూనవేరా
పూలముల్కులకు తాళగ లేదా అలుకమాని ఏలుకోరా సామి
విరాళి సైపలేనురా—అయ్యయ్యో ఈ విరా? సైపలేనురా