తన పెదవులు నను పిలిచే
పిలుపు వినగానే మనసెగిసే
తన ఊపిరి నను తగిలే
ప్రతి క్షణము ఏదో పరవశమే
నింగి జాబిలి నన్ను కోరగా
ఇన్నాళ్లు ఉన్న దురమే మారిపోయింది
కొత్త ఊపిరి పోందినట్టుగా
ఉందిక మనసే యాయి యాయి యే

చనువుగా పడిన ముడి ఎంతో బాగుందో
అనకువ మరిచి మది నన్నే దాటిందే
మనమిలా పుట్టిందే ప్రేమ కోసం అంటుందే
అంత నీ వల్లే నీ వల్లే నీవు నీవే నీవే నీవే
సమయం మరిచేలా నువ్వు చేసిన మాయిదిలే
కలలా ఒక నిజమే నను చేరిన క్షణమిదిలే

వరమిలా ఎదురుపడి నాపై వాలిందే
కెరటమే ఎగిసిపడి నింగే దాటిందే
ఉన్నట్టుండి నా లోకం మొత్తం నీలా మారిందే
అంత నీ వల్లే నీ వల్లే నీవె నీవే నీవే నీవే
ఎపుడో అపుడెపుడో ఒదిగున్నది నా మనసే
నీతో ఎగిరాక నా పిలుపుని అది వినదే