పలికిన బంగార మాయనటే?
పలుకుచు నామది పరవళ మొందగ
తొలి పలుకునకే వలపుజనించగ-మని పలుకునకే మమతలు రేగగ
తీయని స్వరముల హాయి గొలుపుచును
మదిలో మెరిసే మధుర భావము
రాగములో అనురాగము చూపుచు
పాడిన సేనను ? పలవి నీనోట

కనులార నిను చూచి మనసు వీపయినుంచి
అలరుచు మరి మరి ఆనందముతో
పిలవి, పిలచి నే అలసి పోయితిని
అలంకను విడవేల ? చెలియను కరుణించి

తే. గీ.

తండ్రికన్న మిన్న లీ ధరణి లేరు
గాన, పితృ వాక్య పాలన బూని నేను
వనములకు పోవుటే ధర్మమనుచు పలికె
జనని కౌసల్యతో రామచంద్రుడంత