పల్లవి:
పేదలంటే ప్రాణమిచ్చే మన అన్న రాజు
మన్ను మిన్ను కన్న గొప్ప మనసున్నరాజు
దానవీరశూరకర్ణ నరసింహరాజు

సింహరాశిలో నువు పుట్టినావయ్యా
జన్మభూమికే వన్నెతెచ్చినావయ్యా

చరణం: 1
పేదోళ్ల బతుకుల్లో పండగ నీవు
నూరేళ్లు చల్లగ ఉండాలి నీవు
బ్రతుకు బరువై లేకున్న చదువు
చదువులమ్మకు అయినాడు గురువు
మా పల్లె గుండెల్లో పచ్చబొట్టు నీవు
మా కంటిచూపుల్లో సూరీడే నీవు
ఏ పుణ్యఫలమో నీ తల్లి రుణమై

సింహరాశిలో నువు పుట్టినావయ్యా
జన్మభూమికే వన్నెతెచ్చినావయ్యా

చరణం: 2
కటిక నేలే నీ పట్టుపరుపు
పూరి గుడిసెను గుడి చేసినావు
కట్టుపంచే నీకున్న ఆస్తి
కోట్లు ఉన్న నిరుపేదవయ్యా
కన్నీళ్లు తుడిచే అన్నవు నీవు
కన్నోళ్ల కలలే పండించినావు
ఈ పల్లెసీమే నీ తల్లి ప్రేమై

సింహరాశిలో నువు పుట్టినావయ్యా
జన్మభూమికే వన్నెతెచ్చినావయ్యా

మట్టి నుంచి పుట్టి పెరిగి మనిషైన వాణ్ణి
కట్టుబట్టలుంటే చాలు అనుకున్న వాణ్ణి
సాటివారి సేవకై బ్రతికున్న వాణ్ణి
పుట్టినప్పుడు మనం తెచ్చిందేముంది
గిట్టినప్పుడు మనతో వచ్చిందేముంది