పల్లవి:
రామయ్య రామయ్య రారో
రాతిరి ఎత్తకపోరో
ఆకులు వక్కలు తేరో
నోరంత పండించు కోరో
ఆ ఎర్ర రంగే నా ఎర్రి సెప్పేను మామో

||రామయ్య||

చరణం: 1
నాగులేటి గట్టుమీద నాగమల్లి సెట్టుకాడ
సైగలు చేశావురో సన్నగ నవ్వావురో
మంగళారం మాపటేల సెరువులోన తానమాడ
సీరెత్తు కెళ్ళావురో నా సిగ్గంత దోశావురో
ఆనాటినుంచి ఈనాటిదాకా
ఆనాటినుంచి ఈనాటిదాకా
ఎన్నెన్ని ఎన్నెన్ని ఎన్నెన్ని చేశావు మామో

||రామయ్య||

చరణం: 2
కందిరీగ నడువుదాన్ని కలవరేకుల కళ్ళదాన్ని
కవ్వించి పోయావురో నిన్ను కలుసుకోమన్నావురో
అంటుమామిడి తోటలోన అంటకాగి జంటకూడి
ఆశలు రేపావురో ఏమో బాసలు చేశావురో
నీ మాట నమ్మా నే కాసుకున్నా
నీ మాట నమ్మా నే కాసుకున్నా
రాకుంటే రానంటే నే సచ్చిపోతా మామో

||రామయ్య||