వెడలే సింహబలుడు
అరివీర భయంకరుడు
మచ్చ కంఠులెల్ల పొగిడి
మెచ్చెడు నవ మన్మధుడు

సైరంధ్రి : రమణి సైరంధ్రి వచ్చేను
మధిరమ్ము తేవగ
రాజా వీధికి వచ్చెను
కాళియందియలు ఘల్లని మ్రోయ
కన్నుల మిలమిల కాంతులు మెరయ
చూపులే మరుని తూపులౌచు
తన రూపు జూచి జనులౌరా
భళా యనుచు

కీచక : వగలాడి నీ మోము సొగసు చూడని
కన్నులుండిన ఫలమేమిటే
ఓ చెలియా ఉండిన ఫలమేమిదే

సైరంధ్రి : అయ్యయ్యయ్యొయ్యో
అహా యింపుగ నిను కౌగలింపని
కరములు చేసెడి పని ఏమిటే
సైరంద్రి: త్రిజగమ్ములెత్తి వచ్చిన
భుజ బలమున ఉక్కడించు పోటరులగు

గ్విజయ ధనులు పతులేవురు
అజేయులు నిన్ను బట్టి హతము జేసెదరూ
ఆ గంధర్వులు ప్రతిన తీర్చెదరూ
రాచవీధిన బోవు రమణుల
వేచుటకు తరి వేచియుందువు
నీచుడా నీ శిరము నిపుడే
చెక్కలుగా ముక్కలుగా చేసి
రూపు మా పెద రూ ....

కీచక : పతులేవురు గలరని ఓ అతివా గొప్పగ వచింతువు
ఆపుము యిక నీ వాక్చాతుర్యము
ఉద్దతిమై గంధర్వ పతులా రెక్క లూడ్చెదనూ
ఈ సింహబలునీ దిటవు చూపెదనూ
ఒక్క సతికీ లోకమందును
ఒక్కడే పతి యనగ విందుము
ఇదెక్కడి విచిత్రమ్ము చెప్పు కొనంగ
సిగ్గెటు లేకపోయె చాలు పో పో వె
నీవానిగ నన్నేలుకోవే
సైరంధ్రా : చాలు పో పో రా
కిచక : నన్నేలుకోవే