ఏనాటికి మనమొకటే నని
ఏ చీకటి ఇటు రాలేదని
పొరపాటుగ అనుకున్నా మని
తెలిసిందిలే కల గన్నా మని
కన్నీరు జోరైయింది
ఆ నీరు యేరైంది
నువు లేక సంతోషమా
వాకిట్లో వాసంతాలు
ఆ నాటి సాయంత్రాలు నువు లేక శూన్యం సుమా
నాతోనే నువు ఉంటానని
ఆ రోజే నువు అన్నవని
ఎలా నేను మరిచేది ఓ నేస్తమా 

నీ కోసమే మిగిలున్నానిల
నువు రాక నేనింక ఎనాళ్ళిల
నా గుండెలో నీ ఆలోచన
నా కంటి పాపలో ఆవేదన
ఇది మౌన రాగల సంకీర్తన
ఇలా చూడు ఏ వైపు అడుగేసినా
నీలోనే సగమునానని
నీ కోసం మిగీలునానని
ఏలా నీకు తెలిపేది ఓ నేస్తమా

మరుపన్నది ఇటు రాదే ఎలా
నా మనసుకేమైంది లోలోపల
వలపన్నది చెలరేగే అలా
ఎదలోన దాగుండిపోతే ఎలా
జడివానల వచ్చి తడిపేయవ్వ
ప్రియ అంటూ ప్రేమర పిలిచెయవ్వ
నీ వైపే యెద లాగిందని
నీ చూపె అది కోరిందని
చెలి నీకు తెలిసాక చెలగటమ