అమరాధిపత్యమ్ము ఆపద కొరకాయె
మునిజనమ్ముల గొంతుమూగవోయె
లోకమ్మునను కారుచీకటి తెరలాయె
ధర్మమ్ము దిక్కరి తరలి పోయె
తన మేలె వాంఛించు తరుణికి చెరలాయె
కొమరుడు అమ్మా అమ్మా యని కుములుటాయె
కన్నెల చెలువమ్ము కన్నీటి చెరువాయె
బాధకే భువి పైన ప్రదుకుటాయె
ఇంత యేటికి ఆ పాపికి హితవు చెప్పి
ప్రాణములతో బయల్పడి పరుగు పెట్టి
శరణు జొచ్చితి నేను నీ చరణ యుగళి
ఎన్నని వచింతునయ్య ఆపన్న శరణ!