పల్లవి:
బాలామణి ఎంత పని చేశావే నువ్వు
ఈత ముల్లు గుచ్చి గుండె పెట్టావే చిల్లు
తాటి చెట్టు కింద తాగుతుంటే ముంత కల్లు
జొన్న చేలో నడిచి వచ్చి కలిపావే కళ్ళు..
సుందర ఇందరి ముందర చేయకు
చిందర వందర
గుట్ట కింద గట్టుకాడ దారి కాచి ఉండు వస్తా
పటా పటా పట్టు పట్టి నిన్ను దోచుకుంటా
నా గుండెలోన గూడు కట్టి
నిన్ను దాచుకుంటా

చరణం: 1
నడుమే కదిలే గలగల ఆ నదల్లే
ఎదలో వరదలే జలజలమని పొంగించే
ఎంకి పాటనంటూ కమ్మగ పాడుకుంటూ కంకిపూలపైన
పిట్టల ఎగిరిపోనా
కంటి పాపవంటూ కనులో దాచుకుంటూ చంటి పాపనంటూ
మదిపై వాలిపోనా
పొదలో సుధలే చిలికీ వగలే పంచనా
పగలే సెగలే రగిలీ కథనే పెంచనా
అందగాడ సందెకాడ సందు చూసుకోర..
ఆ కంచెకాడ మంచమేసి పూలుజల్లుకోరా..

చరణం: 2
ఎగిసే కొలనులో కొరమేనును తెప్పించి
అదిరే పులుపుతో వలపేనే వడ్డిస్తా
అతడు. కురిసే వానలోన చినుకైపోయినట్టు
తనువే తాకినేను చీరై చుట్టుకోనా...
ఆమె. మెరిసే బుగ్గలోని విరిసే సిగ్గులన్నీ పరిచా
ఆకుమీద జోడుగ నంచుకోరా
అతడు. మిధునం మధనం కలిసి జరిపే సంబరం
ఆమె. అధరం అధరం వణికి మరిచే అంబరం
అతడు. కీచుకీచు పిట్టా నీను గంపకింద పెట్టా సందుచూసి
ముద్దు మీద ముద్దు పంచిపెట్టా