కన్నె వలపు సన్నపిలుపు
ఎదురు చూస్తున్నవి
నిన్నకలలు నేటినురులు
ఎగిరి వస్తున్నవి

ఇన్నిదినాలు వేచిన వయసు ఆగనంటున్నది
వున్న క్షణాలేకొన్ని యుగాలై జాగుచేస్తున్నవి
యీ కాలాన్ని నిందించనా
మన మొర వినగలదని మేఘాల కబురంపనా
మన కధ తెలిసినదని - యీగాలి కరుణించునా
విడువని జత మనదని యీ సృష్టి దీవించునా ॥కన్నె ||

మల్లెలమంచం చల్లనిగంధం పెళ్ళి ఎప్పుడన్నవి
పున్నమిరేయి వెన్నెలసాక్షిగ పుస్తె కట్టన్నది
మన తొలిరేయి వూహించనా
తడబడునడకలతో నీ చెంత నే చేరనా
చిదుమని పెదవులపై
మునిపంట కాటెయ్యనా...
తుది మొదలెరుగని_నీ
దాహాన్ని నే తీర్చనా ॥కన్నె ॥