పలవి:
నీతి న్యాయం మంచీ మమత
నీటి మీది రాతలు రా!
అనురాగాలు ! అనుబంధాలు
అన్నీ గాలిమూటలురా

చరణం: 1
రతనాలను పండించిన హృదయం
రాళ్ళలోన నిట్టూర్చింది.
అనుబంధాలను తెంచిన స్వార్థం
అందలాలపై ఊరేగింది ,
తెల్లని వెలుగూ చీకటి రొదలో నీతి న్యాయం
నల్లని చీకటి నడి బజారులో
ఒళ్ళు విరుచుకొని తిరుగుతున్నది

చరణం: 2
పిల్లికి బిచ్చం వేయని లోభి
ఇల్లంతా సిరి మూల్గింది !
లేదనకుండా పెట్టేతల్లి
లోగిలి బావురుమంటుంది
కొమ్మా గూడూ కోరిన చిలకమ్మ
తుమ్ము ముళ్ల పై నిలిచింది !

చరణం: 3
మట్టికి ఉండే సహనగుణం
మనసులలోన లేదురా !
పశువులకుండే విశ్వాసం
మనుషులలో కనరాదురా !
కమ్మని మమతలు పంచేవారికి
కడకు దొరికేది చేదురా!
ఆత్మబలముంటే ఆ చేదైవా
అమృతం కాకపోదురా