ఓ.... చంద్రమా ....
ఒకనాటి ప్రియతమా
ఈ పేద కలువ నీకు గురుతేనా తెలుపుమా ....
నీవు నాకు చేసిన బాస
నీటి మీద రాసిన రాత
తాళి కట్టిన కలువ కన్నా
తళుకు లొలికే తారమిన్నా
రోజూ మారే రూపం నీది
మోజు పడిన పాపం నాది
కలలే మార్చి కలలే చెరిపి
మనువు మార్చి మంటలు రేపి
మచ్చ పడిన మనసు నీది
చిచ్చు రేగిన మనసు నాది
కట్టగలవు మెడకో తాడు
కన్నె వలపుకే ఉరితాడు