రాధ: సవ్వాల్
కృష్ణ: కాచుకో సవ్వాల్ కాచుకో
రాధ : చూసుకో - దమ్ము పెంచి రొమ్ము సాచి కాచుకో
కవ్వించే కాలముందీ కసి పెంచే లోకముందీ
కాచుకో యహ వీలైతే చూసుకో
కృష్ణ : చూసుకో
రాధ : కాచుకో
కృష్ణ : ఆంబోతులు లేగలపై తమ్ముకు వస్తే
రాధ : చింబోతులు మేకలపై చిమ్ముకు వస్తే
కృష్ణ : అరే పెత్తందార్లు పేదవాళ్ళ నెత్తి కెక్కితే
రాధ : కాచుకో యహ
కృష్ణ: దెబ్బకు దెబ్బ తీసి చూసుకో
రాధ: దిక్కులేని వాళ్ళకు దేవుడే దిక్కు.
కృష్ణ : ఆ దిక్కుంటే చేయవచ్చు ఎవడినైన తుక్కు
రాధ: కాచుకో యహ చేతయితే చూసుకో
కృష్ణ : చూసుకో
రాధ : కాచుకో

రాధ : పగ పట్టిన పాములుంటై కాచుకో
కృష్ణ : వాటి నడినెత్తిన తొక్కి పట్టి చూసుకో
రాధ : దగుల్బాజి నక్కలుంటే కాచుకో
కృష్ణ: వాటి దగాపనులు నిఘావేసి చూసుకో
రాధ : కర్ర బలమే చాలదు కాచుకో నీ
బుర్ర కాస్త తోడు చేసి చూసుకో
కృష్ణ : కాచుకో పిల్లా కళ్ళు చెదిరేదాకా చూసుకో
రాధ : చూసుకో .... కాచుకో
రాధ : ముసలియెద్దు రంకెవేసె కాచుకో
ఓ పడుచువాడ నడుముకట్టి చూసుకో
సవ్వాల్ .... సవ్వాల్ .... సవ్వాల్
ఆడపిల్ల సవాలంది కాచుకో
ఓరబ్బో యని అనేదాక చూసుకో
కృష్ణ : కాచుకో యహ దెబ్బకు దెబ్బ తీసి చూసుకో