పల్లవి:
అడగక్కర్లేదు నా బావ ఎక్కడని
అడగక్కర్లేదు నా బావ ఎక్కడని
సింపిరి, సింపిరి జుట్టుతోటి
చిరిగిన నిక్కరు వేసుకుని
వంకర చూపులు చూసుకుంటూ
వాగుల వెంట పోతా ఉంటాడే

వాడేనా బావంటే... వాడేనా బావంటే
వాడేనా బావంటే... వాడేనా బావంటే

చెప్పక్కర్లేదు నా మరదలు ఎక్కడని
అడగక్కర్లేదు నా మరదలు ఎక్కడని
బొబర్లంక చీరకట్టి...జబ్బలదాక జాకెట్ వేసి
కొప్పునిండా మల్లెలు పెట్టి తిప్పుకుంటు తిరుగుతుంటదే

అదే నా మరదలని...అదే నా మరదలని
అదే నా మరదలని...అదే నా మరదలని

చరణం: 1
మంచినీళ్ళ నల్లకాడ బిందెనెత్తుకుంట వుంటే
తొంగి తొంగి చూస్తాడే
మల్లెపూల తోటలోన మంచం వేసుకుని వుంటే
దొంగలాగ చేరతాడే
పొద్దుకూడ పొడవకుండా రయ్యమంటూ ఇంటికొచ్చి దుప్పటంతా లాగుతుందే
నిద్దరంతా పాడుచేసి లేవమంటు గోలచేసి
నీళ్ళు చల్లి నవ్వుతుందే

కల్లోకొచ్చి ఏదేదేదో అడిగేస్తాడే
కన్నేకొట్టి తికమకలో ననుతోసేస్తుందే
బుజ్జిగాడిలా ఒళ్ళో వాలిపోతాడే
ఎంత చెప్పిన వల్ల నోల్లనంటాడే
పూతరేకు తెస్తానంటూ వత్తాలేక పారిపోతాడే

వాడేనా బావంటే...వాడేనా బావంటే
వాడేనా బావంటే...వాడేనా బావంటే

అడగక్కర్లేదు నా బావ ఎక్కడని
చెప్పక్కర్లేదు నా మరదలు ఎక్కడని

చరణం: 2
కొత్త కొత్త ఫ్యాషనంటూ జబ్బలు చూపే జాకెట్ వేసి
నిబ్బరంగా వుండనీయదే
ఊసుపోదలేదు అంటు ఏడవుంటే ఆడికొచ్చి
పోదమంటూ సంపుతుంటదే
వేపచెట్టు నీడలోన అష్ట చెమ్మ ఆడుతుంటే
గుళకరాళ్ళు విసురుతాడే వెనకనుంచి దూసుకొచ్చి కళ్ళు రెండు మూసి
నన్ను ఇరికు నెట్టి నవ్వుతాడే
ఒక్కోసారి కోపంతో తెగ అరిచేస్తుందే
సుతారంగా దువ్వి దువ్వి మురిపిస్తాడే
ఎన్ని చేసినా ఎంత సతాయించినా
అప్పుడప్పుడు దాన్ని కష్టపెటనా
నన్ను విడిచి దూరమైతే బతకలేను బావ అంటదే...

అదేనా మరదలటా...అదేనా మరదలటా
అదేనా మరదలటా...అదేనా మరదలటా

అడగక్కర్లేదు నా బావ ఎవ్వరని
చెప్పక్కర్లేదు వాడి మోటు మోజులని
పొద్దున్న లేస్తే ముద్దు అంటాడే సద్దులేమో చెప్పేస్తాడు
వద్దంటే దగ్గరకొచ్చి తుంటరివాడు చుట్టుకుంటాడే

వాడేనా బావంటే...వాడేనా బావంటే
వాడేనా బావంటే...వాడేనా బావంటే

పిలవక్కర్లేదు నా కొంటె మరదలని
చెప్పక్కర్లేదు నా స్వీట్ సరసాన్ని
చూపులతోనే చుట్టేస్తుంది మాటలతోనే కట్టేస్తుంది
సైగలోనే ఒప్పించి చప్పున ముద్దు పెట్టుకుంటదే

అదేనా మరదలటా....అదేనా మరదలటా
అదేనా మరదలటా...అదేనా మరదలటా