పల్లవి:
రాముడెప్పుడూ రాముడే !
రఘురాము డెప్పుడూ రాముడే
అయోధ్యలో తానున్నా!
కారడవులలో పోతున్నా

చరణం: 1
మబ్బులెన్ని కమ్ముకున్నా-మాసిపోదు సూర్యగోళం !
చీకటెంత భయపెడుతున్నా - చెదిరిపోదు చంద్ర బింబం !
ఎన్ని తలలు ఏకమైనా-ఎందరు మారీచులున్నా
ఎదురొడ్డి నిలిచేవాడు-ఎత్తైన విల్లు దించనివాడు

చరణం: 2
కడలి హద్దు దాటిందంటే పుడమినే ముంచేస్తుంది
గోవు మనసు రగిలిందంటే
కొమ్ములతో కుమ్మేస్తుంది అందుకే
వజ్రమును కోయాలంటే వజ్రమే కావాలబ్బీ
కోటలను కూల్చాలంటే ఫిరంగులు పేల్చాలబ్బీ
జిత్తులను మాపాలంటే ఎత్తులే వేయాలోయీ
కత్తులను తుంచాలంటే కత్తులే విసరాలోయీ
ఏరూపంలో నీవుంటున్నా
తోడుంటాడు యీహనుమన్న